Στρατηγός Γεώργιος Γρίβας Διγενής – ΑΘΑΝΑΤΟΣ!

27 Ιανουαρίου 1974 και το έθνος των Ελλήνων μένει ορφανό αφού έχασε τον ηγέτη και πατέρα του. Σαν σήμερα έπεσε ο βαθύσκιος δρυς υπό την σκιάν του οποίου το Έθνος των Ελλήνων γνώρισε μέρες μεγαλείου και ανατάσεως. Γονατίζει μπροστά στο φέρετρό του ολόκληρο το Έθνος, τον προσκυνά η Ελληνική Κύπρος και τον κλαίνε τα παλληκάρια του όπου κι αν αυτά βρίσκονται.
Ο Διγενής υπήρξε μεγάλη μορφή για την Ελληνική Ιστορία, υπήρξε εθνική προσωπικότητα που ανήκε σε κάποιον άλλο κόσμο από το δικό μας και ήταν λες και στάληκε στην εποχή μας για μας δημιουργήσει μοίρα ιστορική.. Όσα και να γράψουμε θα είναι ελάχιστα για τον Γεώργιο Γρίβα από το Τρίκωμο της Καρπασίας, παρασημοφορημένο ήρωα της Μ.Ασίας και του Ηπειρωτικού Επους, τον εν αποστρατεία συνταγματάρχη του ελληνικού στρατού που μαζί με λίγα παλληκάρια πρόταξαν ηρωικά τα στήθη τους στο Θησείο για να ανακόψουν τους προδότες συμμοριτοκουμμουνιστές απο την κατάληψη της Αθήνας και λίγα χρόνια αργότερα θα έγραφε στα βουνά της Κύπρου τον συγκλονιστικότερο θρύλο των ελληνικών κυπριακών αιώνων μετατρέποντας με την θερμουγό πνοή του τους αμούστακους εφήβους της ΕΟΚΑ σε ημίθεους και ήρωες!
Ο Διγενής ήταν ανίκητος. Πάμπολλοι οι εχθροί που προσπάθησαν να τον εξοντώσουν.Ιταλοί, Άγγλοι, κουμμουνιστές, Τούρκοι, Ελληνικές κυβερνήσεις, επικουρικοί, χαφιέδες του παποκαισαρικού παρακράτους του Μούσκου… Κανείς δεν τα κατάφερε…Ο ακατάβλητος κατεβλήθη μόνο από την κοινήν μοίρα όλων των ανθρώπων, τον θάνατο αφού πρώτα πάλεψε γενναία και με αυτόν.
Η ανθρώπινη σάρκα του Διγενή δεν υπάρχει πλέον, υπάρχει όμως αθάνατη η ιδέα του μέσα μας. Η ΕΝΩΣΙΣ…. Και όταν μια μέρα η γαλανόλευκη θα απλωθεί σε όλο το νησί, σύμβολο πλέον κρατικής εξουσίας, θα μεταβούμε στο Μνημείο του για να του το ανακοινώσουμε.. Και τότε θα σκιρτήσει ο ‘’Γέρος’’ μας….

‘’ΑΝ ΛΑΧΤΑΡΑΣ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ, ΣΕ ΞΕΝΟΥΣ ΜΗΝ ΕΛΠΙΖΕΙΣ, ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ ΠΑΡΤΗΝ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ, ΑΛΛΙΩΣ ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΞΙΖΕΙΣ’’